Ustawa z dnia 27 lipca 2005
Prawo o szkolnictwie wyższym
WYCIĄG
Art. 195.
1. Jednostki organizacyjne uczelni posiadające uprawnienia do nadawania stopnia
naukowego doktora habilitowanego albo co najmniej dwa uprawnienia do
nadawania stopnia naukowego doktora w różnych dyscyplinach danej dziedziny
nauki mogą prowadzić studia doktoranckie w zakresie dyscyplin odpowiadających
tym uprawnieniom.
2. Studia doktoranckie mogą być studiami środowiskowymi prowadzonymi przez
jednostki, o których mowa w ust. 1, przy udziale innych jednostek
organizacyjnych. Zadania poszczególnych jednostek organizacyjnych oraz sposób
finansowania studiów doktoranckich określają umowy zawarte między tymi
jednostkami.
3. Przepisy art. 164 stosuje się odpowiednio do studiów doktoranckich i
doktorantów.
4. Studia doktoranckie są prowadzone jako studia stacjonarne lub
niestacjonarne.
5. Więcej niż połowa programu stacjonarnych studiów doktoranckich wymaga
obecności uczestników tych studiów w prowadzącej je jednostce organizacyjnej
i jest realizowana w formie zajęć dydaktycznych i pracy naukowej wymagających
bezpośredniego udziału nauczycieli akademickich lub opiekunów naukowych i
doktorantów. Organizacja niestacjonarnych studiów doktoranckich zapewnia
możliwość odbywania studiów doktoranckich osobom zatrudnionym w ramach
stosunku pracy.
6. Studia doktoranckie są tworzone przez rektora na wniosek rady jednostki
organizacyjnej, o której mowa w ust. 1.
7. Nadzór merytoryczny nad studiami doktoranckimi sprawuje rada jednostki
organizacyjnej prowadzącej te studia.
8. Stacjonarne studia doktoranckie w uczelniach publicznych są bezpłatne.
9. Wysokość opłat za niestacjonarne studia doktoranckie w uczelniach
publicznych, jeżeli są one odpłatne, ustala rektor.
Art. 196.
1. Do studiowania na studiach doktoranckich może być dopuszczona osoba, która
posiada tytuł magistra lub równorzędny oraz spełnia warunki rekrutacji,
ustalone przez uczelnię. Przepisy art. 169 ust. 2 i 7-10 oraz art. 170
stosuje się odpowiednio.
2. Organizację i tok studiów doktoranckich w zakresie nieuregulowanym w ustawie
oraz w odrębnych przepisach określa regulamin studiów doktoranckich. Przepisy
art. 161 i 162 stosuje się odpowiednio.
Art. 197.
1. Doktorant jest obowiązany postępować zgodnie z treścią ślubowania i
regulaminem studiów doktoranckich. Przepis art. 189 ust. 2 stosuje się
odpowiednio.
2. Do podstawowych obowiązków doktorantów, poza obowiązkami określonymi zgodnie
z ust. 1, należy realizowanie programu studiów doktoranckich oraz prowadzenie
badań naukowych i składanie sprawozdań z ich przebiegu.
3. Doktoranci mają także obowiązek odbywania praktyk zawodowych w formie
prowadzenia zajęć dydaktycznych lub uczestniczenia w ich prowadzeniu.
Maksymalny wymiar zajęć dydaktycznych prowadzonych przez uczestników studiów
doktoranckich nie może przekraczać 90 godzin dydaktycznych rocznie.
4. Doktoranci, którzy nie wywiązują się z obowiązków, o których mowa w ust. 1-
3, mogą zostać skreśleni z listy uczestników studiów doktoranckich. Decyzję o
skreśleniu podejmuje kierownik studiów.
5. Od decyzji, o której mowa w ust. 4, służy odwołanie do rektora. Decyzja
rektora jest ostateczna.
Art. 198.
1. Doktoranci mają prawo do przerw wypoczynkowych w wymiarze nieprzekraczającym
ośmiu tygodni w ciągu roku, które powinny być wykorzystane w okresie wolnym
od zajęć dydaktycznych.
2. Doktoranci mają prawo do ubezpieczenia społecznego i powszechnego
ubezpieczenia zdrowotnego na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
3. Doktorantowi, po uzyskaniu stopnia doktora, okres odbywania studiów
doktoranckich, nie dłuższy niż cztery lata, zalicza się do okresu pracy, od
którego zależą uprawnienia pracownicze.
4. Doktorantowi, po uzyskaniu stopnia doktora, do okresu, o którym mowa w ust.
3, zalicza się również okres odbywania stacjonarnych studiów doktoranckich,
jeżeli zostały one przerwane z powodu podjęcia zatrudnienia w charakterze
nauczyciela akademickiego lub pracownika naukowego w instytucjach naukowych.
Art. 199.
1. Doktorant może otrzymać pomoc materialną w formie:
1) stypendium socjalnego;
2) zapomogi;
3) stypendium za wyniki w nauce;
4) stypendium na wyżywienie;
5) stypendium mieszkaniowego;
6) stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych.
2. Świadczenia, o których mowa w ust. 1, przyznaje się ze środków funduszu
pomocy materialnej dla studentów i doktorantów, o którym mowa w art. 103, na
zasadach określonych przez rektora w uzgodnieniu z uczelnianym organem
samorządu doktorantów i uczelnianym organem samorządu studenckiego.
3. Do przyznawania świadczeń, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio
przepisy o pomocy materialnej dla studentów, z zastrzeżeniem ust. 4.
4. Stypendium za wyniki w nauce:
1) na pierwszym roku studiów doktoranckich może być przyznane doktorantowi,
który osiągnął bardzo dobre lub dobre wyniki w postępowaniu rekrutacyjnym;
2) na drugim i kolejnych latach studiów doktoranckich może być przyznane
doktorantowi, który w roku akademickim poprzedzającym przyznanie
stypendium spełnił łącznie następujące warunki:
a) uzyskał bardzo dobre lub dobre wyniki egzaminów objętych programem
studiów doktoranckich,
b) wykazał się postępami w pracy naukowej i przygotowywaniu rozprawy
doktorskiej,
c) wykazał się szczególnym zaangażowaniem w pracy dydaktycznej.