Ustawa z dnia 27 lipca 2005
Prawo o szkolnictwie wyższym
WYCIĄG
 
Art. 195.
1. Jednostki organizacyjne uczelni posiadające uprawnienia do nadawania stopnia
  naukowego doktora habilitowanego albo co najmniej dwa uprawnienia do
  nadawania stopnia naukowego doktora w różnych dyscyplinach danej dziedziny
  nauki mogą prowadzić studia doktoranckie w zakresie dyscyplin odpowiadających
  tym uprawnieniom.
2. Studia doktoranckie mogą być studiami środowiskowymi prowadzonymi przez
  jednostki, o których mowa w ust. 1, przy udziale innych jednostek
  organizacyjnych. Zadania poszczególnych jednostek organizacyjnych oraz sposób
  finansowania studiów doktoranckich określają umowy zawarte między tymi
  jednostkami.
3. Przepisy art. 164 stosuje się odpowiednio do studiów doktoranckich i
  doktorantów.
4. Studia doktoranckie są prowadzone jako studia stacjonarne lub
  niestacjonarne.
5. Więcej niż połowa programu stacjonarnych studiów doktoranckich wymaga
  obecności uczestników tych studiów w prowadzącej je jednostce organizacyjnej
  i jest realizowana w formie zajęć dydaktycznych i pracy naukowej wymagających
  bezpośredniego udziału nauczycieli akademickich lub opiekunów naukowych i
  doktorantów. Organizacja niestacjonarnych studiów doktoranckich zapewnia
  możliwość odbywania studiów doktoranckich osobom zatrudnionym w ramach
  stosunku pracy.
6. Studia doktoranckie są tworzone przez rektora na wniosek rady jednostki
  organizacyjnej, o której mowa w ust. 1.
7. Nadzór merytoryczny nad studiami doktoranckimi sprawuje rada jednostki
  organizacyjnej prowadzącej te studia.
8. Stacjonarne studia doktoranckie w uczelniach publicznych są bezpłatne.
9. Wysokość opłat za niestacjonarne studia doktoranckie w uczelniach
  publicznych, jeżeli są one odpłatne, ustala rektor.
 
                                    Art. 196.
1. Do studiowania na studiach doktoranckich może być dopuszczona osoba, która
  posiada tytuł magistra lub równorzędny oraz spełnia warunki rekrutacji,
  ustalone przez uczelnię. Przepisy art. 169 ust. 2 i 7-10 oraz art. 170
  stosuje się odpowiednio.
2. Organizację i tok studiów doktoranckich w zakresie nieuregulowanym w ustawie
  oraz w odrębnych przepisach określa regulamin studiów doktoranckich. Przepisy
  art. 161 i 162 stosuje się odpowiednio.
 
                                    Art. 197.
1. Doktorant jest obowiązany postępować zgodnie z treścią ślubowania i
  regulaminem studiów doktoranckich. Przepis art. 189 ust. 2 stosuje się
  odpowiednio.
2. Do podstawowych obowiązków doktorantów, poza obowiązkami określonymi zgodnie
  z ust. 1, należy realizowanie programu studiów doktoranckich oraz prowadzenie
  badań naukowych i składanie sprawozdań z ich przebiegu.
3. Doktoranci mają także obowiązek odbywania praktyk zawodowych w formie
  prowadzenia zajęć dydaktycznych lub uczestniczenia w ich prowadzeniu.
  Maksymalny wymiar zajęć dydaktycznych prowadzonych przez uczestników studiów
  doktoranckich nie może przekraczać 90 godzin dydaktycznych rocznie.
4. Doktoranci, którzy nie wywiązują się z obowiązków, o których mowa w ust. 1-
  3, mogą zostać skreśleni z listy uczestników studiów doktoranckich. Decyzję o
  skreśleniu podejmuje kierownik studiów.
5. Od decyzji, o której mowa w ust. 4, służy odwołanie do rektora. Decyzja
  rektora jest ostateczna.
 
                                    Art. 198.
1. Doktoranci mają prawo do przerw wypoczynkowych w wymiarze nieprzekraczającym
  ośmiu tygodni w ciągu roku, które powinny być wykorzystane w okresie wolnym
  od zajęć dydaktycznych.
2. Doktoranci mają prawo do ubezpieczenia społecznego i powszechnego
  ubezpieczenia zdrowotnego na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
3. Doktorantowi, po uzyskaniu stopnia doktora, okres odbywania studiów
  doktoranckich, nie dłuższy niż cztery lata, zalicza się do okresu pracy, od
  którego zależą uprawnienia pracownicze.
4. Doktorantowi, po uzyskaniu stopnia doktora, do okresu, o którym mowa w ust.
  3, zalicza się również okres odbywania stacjonarnych studiów doktoranckich,
  jeżeli zostały one przerwane z powodu podjęcia zatrudnienia w charakterze
  nauczyciela akademickiego lub pracownika naukowego w instytucjach naukowych.
 
                                    Art. 199.
1. Doktorant może otrzymać pomoc materialną w formie:
   1) stypendium socjalnego;
   2) zapomogi;
   3) stypendium za wyniki w nauce;
   4) stypendium na wyżywienie;
   5) stypendium mieszkaniowego;
   6) stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych.
2. Świadczenia, o których mowa w ust. 1, przyznaje się ze środków funduszu
  pomocy materialnej dla studentów i doktorantów, o którym mowa w art. 103, na
  zasadach określonych przez rektora w uzgodnieniu z uczelnianym organem
  samorządu doktorantów i uczelnianym organem samorządu studenckiego.
3. Do przyznawania świadczeń, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio
  przepisy o pomocy materialnej dla studentów, z zastrzeżeniem ust. 4.
4. Stypendium za wyniki w nauce:
   1) na pierwszym roku studiów doktoranckich może być przyznane doktorantowi,
     który osiągnął bardzo dobre lub dobre wyniki w postępowaniu rekrutacyjnym;
   2) na drugim i kolejnych latach studiów doktoranckich może być przyznane
     doktorantowi, który w roku akademickim poprzedzającym przyznanie
     stypendium spełnił łącznie następujące warunki:
     a) uzyskał bardzo dobre lub dobre wyniki egzaminów objętych programem
       studiów doktoranckich,
     b) wykazał się postępami w pracy naukowej i przygotowywaniu rozprawy
       doktorskiej,
     c) wykazał się szczególnym zaangażowaniem w pracy dydaktycznej.